Dit weekend heeft Senne voor het eerst een fruithapje geprobeerd…
Posted by Evelien | Posted in Uncategorized | Posted on 14-10-2008
Zondagochtend, mistig… Om wat lichaamsbeweging en frisse lucht op te doen besluiten we naar Ter mantelinge te gaan voor een zondagse boswandeling.
Tomar zijn fietsje moet mee. Tegenwoordig moet dat standaard mee als we gaan lopen, en laten we eerlijk zijn…. de loopsnelheid neemt daardoor aardig toe.
In het bos zijn we niet de enige, maar als je zo rond je heen kijkt snap je ook waarom. Wat is een bos toch mooi in de herfst!
Zaterdag.
Op bezoek bij opa en oma waar Luuk en Finley een weekendje logeren.
Het is altijd leuk om Tomar en Luuk samen te zien spelen. Ze hebben dan niks of niemand meer nodig en hebben dikke lol met elkaar. Vooral de stenen uit opa’s tuin in de droogmolenpaal stoppen of in de diverse bosjes in de tuin…..
Finley loopt er dan wat omheen te dralen. hij is nog te klein om écht mee te doen, maar wil er wél graag bij zijn.
Vanavond is mama uit en dat betekend: mannenavond! Na het eten kan Tomar nog wat buitenspelen, en daarna Senne wakker maken.
Die lag nog te slapen (waarschijnlijk door z´n prik bij het consultatiebureau vandaag), dus die moest eerst wakker gemaakt worden, door Tomar.
Dat vond Senne natuurlijk niet erg
Even lekker hangen op de bank met de teletubbies
Na Senne z´n fles kon Tomar in de pyama. Om half 8 lag Tomar in bed, en Senne een half uurtje later. Rust voor papa…
Afgelopen dinsdag is Senne nog in het ziekenhuis geweest om z’n heupjes te laten doorlichten met een echo. Dit was snel gebeurt en er is niets aan de hand. Omdat hij in een stuitligging lag heeft hij een groter risico op heupdysplasie. En dit wil je liever niet.
Vandaag is hij voor het eerst naar de kinderopvang…
Vandaag zijn we naar Plopsa Indoor geweest in Hasselt. Vooral voor Tomar was dit natuurlijk de hele dag feest. Al zijn helden kun je daar gewoon zien, zoals Bumba,
Kabouter Plop en Piet Piraat met z’n scheve schuit.
Gelukkig was het niet druk en konden we lekker een dagje rondkijken.
Tomar wilde niet van een grote glijbaan, maar wel in de achtbaan… ook Bumba was eng, maar na een tijdje wilde hij hem toch een hand geven.

















